وقتی که درد می کشید م ، توی بستر نبودت    
وقتی که تنم می لرزید ، تو نبود تار و پودت
وقتی بغض بی حصارم،توشکوه واژه پژمرد
وقتی آسمون  آبی ، د ل سا یه ها  رو  آزرد
وقتی کنج لحظه  بودم ، تا لغت  پری بگیره
حس تلخ بی صدایی ،  توی  واژه ها  بمیره
               تو نبودی  که ببینی ،   که  سراپا همه  دردم
               تو خرابه ها ی بودن  ،  دنبال واژه می گردم
               تو نبودی که بسازی ، واسه من یه سایه بونی
               تو  نبودی  که  بگیری  ،  منو از نا مهربونی

وقتی که شکسته بودم ،   زیر  شلاق  ندامت
وقتی که گسسته بودم ،  من  از آوار  قداست
وقتی باغ سبز بودن ، تو بی همصدایی پوسید
شوکت  با د  خزونی ،  منو توی آینه می دید
وقتی که صدای سازم،همه شادیها روخواب کرد
بغض سرد  بی نهایت ،  آرزوها مو  حباب کرد
               تو نبودی که ببینی ، چه خرابم توی رُستن
               اولین  واژه  تلخم ،  تو   قصیده   شکستن
               تو نبودی که ببینی ، سبز بی ریشه منم من
               میون رقص غزلها ، همیشه رج میزنم من

تو که  باور صدایی ،  تو که اوج قصه هایی
تو نبودی که  بسازیم  ،   پر پرواز و رهایی
وقتی که درد می کشیدم ، اسم تو همنفسم بود
شعر تازه تر سرودن  ، از تو تنها هوسم بود
وقتی که درد می کشیدم ، تو نبودی که ببینی
توی  شعرهای  همیشه ،  واژه های بهترینی

همیشه از نگاه تو با تو عبور می کنم

از این که عاشق توام حس غرور می کنم

                            دوباره با سلام تو تازه تازه می شوم

با نفس ساده تو غرق ترانه می شوم

                           با تو ستاره میشوم .........

از سایه های ملتهب همیشه می گریختم

                          با رفتن تو هر نفس بغض دوباره میشوم

 ناجی شام شوکران; با دل عاشقم بمان

                          به حرمت حضور تو چون تو یگانه میشوم

با تو ستاره میشوم ........

با تو ستاره می شوم

توی دنیا چی می خوای که به پاهات بریزم
همه هستیمو من به سراپات بریزم
لب پر خنده می خوای بیا لبهام مال تو
چشم پر گریه می خوای هر دو چشمام مال تو

بیا تا برات بگم من وجودم مال تو
بزا تا فدات بشم من غرورم مال تو
اگه بازیچه می خوای بیا قلبم مال تو
اگه رودخونه می خوای سیل اشکم مال تو

چرا من بی تو بمونم نمیدونم نمی تونم
واسه زندگی کردن تو رو می خوام خوب میدونم
تو بدون عشقم تو هستی برا من زندگی هستی

تو بدون عشقم تو هستی برا من زندگی هستی

                                          چشمای خیسو ترتو

بزار تا سیر نگات کنم

                                          بو بکشم  پیرهنتو

بغل کن و بچسب بهم

                                        بکش دوباره دست بهم

جز تو کسی رو ندارم

                                      نزدیک تر از نفس بهم

کاش الان آغوش گرمت سر پناه خستگیم بود

دو تا چشمات پر از اندوه

واسه دل شکستگیم بود

                            آرزوم اینه که دستام توی دستای تو باشه

                              تنگی این دل عاشق با نوازش تو وا شه

                     واسه چی

                          خدا نخواسته

                                    من تو آغوش                

                                               تو باشم

                    قول میدم

                        با داشتن تو

                               هیچ غمی

                                       نداشته باشم

همه هستی قلبم تو دو حرف خلاصه میشه

                  عشق تو

                 بودن با تو

              دو نیاز زندگیشه

                                                پرم از ترانه تو

                                          گرچه چه واژه ها حقیرن

                                           خوبه وقتی نیستی پیشم

                                             اونا دستم و میگیرن

راز عشق منو هیچکس غیر مهتاب نمیدونه

تنها شاهد واسه غصه ، گریه و تنهاییم اونه

وای اگر من این نبودم کاش میشد پرنده باشم

تا از این دور بودن از تو بتونم بلکه رها شم

                                                           یه پرنده شم شبونه

                                                  بکشم پر به خیالت

                                                             برسم به لونه تو

                                                 بگیرم سر زیر بالت

          زندگیم رنگ خدا بود

                                       اگه تنها تو رو داشتم

           اگه میشه واسه گریه

                                       رو شونت سر می گذاشتم

سر میذارم روی عکست همه اشکامو می بارم

واسه گفتنه از تو لحظه ها رو کم می یارم

غم تلخ بی تو بودن تو دلم ریشه دوونده

توی خوابو تو بیداری منو مثل شمع سوزونده

توی این شبهای خاموش لحظه ها رو میشمارم

واسه ی دیدن چشمات دیگه طاقتی ندارم

مرهم زخمای قلبم همیشه عشق تو بوده

دل من هزار ترانه واسه ی دلت سروده

من دلم میخواد همیشه رهسپار قصه هات شم

توی شهر بی ترحم سپر درد و بلات شم

فقط به عشق تو اِ که تا این وقت شب بیدارم میخوام پا به پات شب زنده داری کنم

میخوام اینو بدونی یاد تو همیشه، همه جا با منه

      

 

      افشین چشمامو مي بندم تا تورو به يادم بيارم

چشمامو مي بندم تا فاصله هارو از ميونمون ور دارم

چشمامو مي بندم تا در روياي با توبودن پرواز كنم

هيچكي مثل تونمي تونه اين طور عاشقم كنه

هيچكي مثل تونمي تونه اين طور ديونم كنه آتيش به جونم بزنه

دنيا ديگه فرشته اي مثل تو نداره ديگه ام نمي ياره

دلم بي قرارتو عشقم عشقي كه برای تو ميميره

عشقه اولينو آخرينم تويی

فقط تويی كه ميتوني قلبمو بخوني

بگو كجاي اين دنيا مارو بهم ميرسونه

بخدا هيچكي مثل تو نمي تونه اين طور قلبمو به آتيش بكشونه

چشمامو ديگه باز نميكنم

چشمامو تا ابد مي بندم شايد اين طوري

                      توروتا ابد كنارم حس كنم       

                       افشین از ته قلب دوست دارم

تک ستاره قلبم

                                            خداوند شقایق یاس و سنبل

به نام او که خود عاشقترین است

                                              میان مهرورزان بهترین است

 به نام او که آغاز اقاقی است

                                              و نامش تا همیشه سبز و باقی است

به نام خالق فرهاد و شیرین

                                              به نام قلب پاک ویس و رامین

به نام لیلی و مجنون عاشق

                                                 به نام عطر سرشار شقایق

به نام نامی عشق و ترانه

                                                به نام هر چه حرف عاشقانه

به نام تو به نام حضرت دل

                                                  چراغان گشته از تو ساحت دل

بگو با من که آغازت کجا بود؟

                                                     شروع و سمت پروازت کجا بود؟

تو از سمت عبور شاپرکها

                                                     تو از خواب لطیف قاصدکها

تو از یک لحظه ی ناب و صمیمی

                                                     تو از یک قصه ی خوب و قدیمی

تو ازآغوش گرم یک شقایق        

                                                       تو از مهمانی یک صبح صادق

تو از تصویر یک رویا رسیدی

                                                     تو مثل یک غزل زیبا رسیدی

تو یعنی خلوتی دور از هیاهو

                                                  تو یعنی یک غزل تا عطر گیسو

تو یعنی یک دریچه رو به مهتاب

                                              تو یعنی یک شب رویایی و ناب

تو یعنی ساحل آبی دریا

                                         تو یعنی که سحر آغاز فردا

تو یعنی یک سبد عطر شقایق

                                             تمنای دلی غمگین و عاشق

تو وقتی می رسی عین زلالی

                                           تو آن ممکن ترین سمت محالی

تو وقتی می رسی یعنی که آغاز

                                               شروع قصه ی زیبای پرواز

بگو با من تمام ناتمامم

                                     منم من با تمام ننگ و نامم

تو مثل عشق در من ریشه داری

                                      تو با من الفتی دیرینه داری

توئی آن اتفاق تازه ی من

                                            همان سرشار بی اندازه ی من

تو تعبیر قشنگی از پرستو

                                     نجیب و پاک مثل چشم آهو

تو رویای گل ارکیده هستی

                                        تمنای دلی تبدیده هستی

تو آغاز تمام فصل هایی

                                    قشنگ ساده ی بی ادعایی

زلالی مثل آغاز قناری

                                  شبیه لحظه های عشق جاری

تو را از جنس رویا آفریدند

                                  صمیمی سبز زیبا آفریدند

نگاهت ابتدای آسمانهاست

                                        سر آغاز تمام کهکشانهاست

صدایت مخمل سبز بهارست

                                       بهار هم با صدایت ماندگار است

تو را ای ناگهان هر ترانه

                                      تو را ای اتفاق شاعرانه

تو را ای آن زلال خوب احساس

                                     تو را ای ابتدای هر گل یاس

تو را می خواهم ای شرجی ترینم

                                          تو را ای تا ابد شرقی ترینم

تو را ای آن محال ناگزیرم

                                       تو را ای التهاب دلپذیرم

تو را که مثل گل بی انتهایی

                                           تماشایی ترین فصل خدایی

تو را ای ناب مثل بوی باران

                                    تو را ای بهتر از عطر بهاران

تو را میخواهم و یک جرعه رویا

                                        کنار سفره ای از جنس دریا

کنار تو کنار لحظه هایت

                                    کنارگریه ها و خنده هایت

کنار تو همیشه فرصتی هست

                                          برای با تو بودن مهلتی هست

کنار تو شروع نسترن هاست

                                        دوباره زیر باران تر شدن هاست

کنار تو پر از آبی پرواز

                                        همیشه با تو سرشار از گل ناز

تو آن زیباترین آغاز هستی

                                     تو رویایی ترین پرواز هستی

شروع تو همیشه خوب و زیباست

                                           همیشه ابتدای تو فریباست

بیا که ابتدای تو بهار است

                                    کویر از نام سبزت سبزه زار است

من و تو یک شب بارانی و عشق

                                          من و تو یک غزل حیرانی و عشق

من و تو بوسه های زیر باران

                                          شکفتن با تو حتی در زمستان

من و تو خلوتی در زیر مهتاب

                                        من و تو با دلی بی تاب بی تاب

نباشی بی تو من پاییز زردم

                                       همیشه ناتمامم عین دردم

نباشی بی تو من یلداترینم

                                       نگو نه؟بی تو من تنهاترینم

نباشی نیستم باور کن ای یار

                                       نگو هرگز خدای تو نگهدار

نگویی اتفاقی بود و افتاد

                                     نگویی هر چه بوده رفته بر باد

نباشی بی تو می ریزد دل من

                                        دوباره بی تو میمیرد دل من

تویی شرجی ترین و من کویرم

                                               که در پاییز بی برگی اسیرم

ضریح آبی چشم تو زیباست

                                      که تنها قبله گاه خوب دلهاست

تو شرم اولین دیدار هستی

                                        تو آن تازه ترین تکرار هستی

تو مثل عشق یک حس غریبی

                                       پر از دلواپسی های عجیبی

تو همچون یک دل بی کینه هستی

                                          که مثل یک غزل بر دل نشستی

تو مثل حادثه یک ناگهانی

                                           و یا تعبیر سبز آسمانی

تو را در کوچه های آشنایی

                                             تو را در لحظه های بی پناهی

تو را در جستجویی تا همیشه

                                     تو را در بهترین رویای بیشه

تو را در بهترین فصل گل ناز

                                        تو را در ابتدای هر چه پرواز

تو را در انتهای یک ترانه

                                     تو را در یک سلوک عاشقانه

تو را من در جواب یک معما

                                     تو را در یک غزل هموزن گلها

تو را من یافتم در  بی نشانها

                                       در آغاز تمام کهکشانها

و حالا از تو میخواهم بمانی

                                     و شعر بودنم را تو بخوانی

تو حالا بهترین همراز هستی

                                       تو با معناترین آغاز هستی

تو آغاز تمام هستی من

                                        شراب نام تو سر مستی من

بمان ای نیمه ی گمگشته ی من

                                          تمام این دل سرگشته ی من

بمان ای ساحل صبح امیدم

                                       بمان زیباتر از شعر سپیدم

بمان ای سهم زیبای من از عشق

                                                 نصیب قلب تنهای من از عشق

بمان ای رسم خوب مهربانی

                                             شروع فصل سبزهمزبانی

بمان بین من و تو قصه باقی است

                                                 هنوزم اتفاق عشق جاری است

بمان و این عطش را تشنه تر کن

                                                شبی را در جوار عشق سر کن

وقتی ستاره من شدی هیچ تلسکوپی هنوز ترا ندیده بود و یا کشف نکرده بود.

وقتی کهکشانِ من بودی هیچ مُنجمی هنوز به بودنت پی نبرده بود.

وقتی دلم به چشمانِ تو میدان داد؛هنوز کسی درست نمی دانست

دایره چیست. وقتی رنگین کمان صدایت کردم همه به آن

چیزی که بعد از باران در می آمد می گفتند

مهمانِ هفت رنگِ نا خوانده.

وقتی قصه هفت رقمی آذر را رنگِ

حقیقت زدم؛هیچکس تا ده بلد نبود بشمرد..وقتی تو زیبای من شدی؛ هنوز

نیمی از ماه برای کلی دنیا ناشناخته بود.وقتی مخاطبِ نامه های من شدی

همه برای پرسیدنِ حالِ همدیگر از پروانه بنفش کمک می گرفتند.وقتی صدایت

کردم هنوز کسی معنی انعکاسِ صدا در کوه ها را نمی فهمید؛ من در کوه

صدایت کردم و همه از صدائی که برگشت ترسیدند و من شادمان

شدم از اینکه هیچ رقیبی ترا از من نخواهد دزدید . وقتی

عاشقت شدم همه خواب بودند.

 وقتی بدرقه ات کردم آن هم با اشک هیچ کس اشک را دلیلی برای بدرقه نمی دانست

و هیچ کس توی چشمانش یک مروارید گریه هم نداشت. وقتی دریای من شدی همه

آنانی که حالا اقیانوس صدایت می کنند در حال کندنِ قنات برای پیدا کردن جرعه آبی

برای رفع تشنگی یشان بودند . وقتی دنیای من شدی همه فکر می کردند دنیا یعنی یک

عالمه انسان. وقتی نوشتم لبان تو عسل است ؛ مردم هنوز نمی دانستند عسل گیاه نیست.

                                

بگویم سلام؟این را که همه گفته اند!

بگویم عاشقم؟ چقدر؟قدر مجنون!

بگویم دوستت دارم؟ به فعلی؟ نه!

هیچ یک از اینها را در حد و اندازه ی وصف عشقتت نمی بینم

حسی در درونم می گوید پا را از این ها بالاتر بگذارم

بروم به دنیایی دیگر آنجایی که هیچ یک از این کلمات تکراری نباشد

آدم های قصه اش لیلی و مجنون نباشد

من دل می خواهد توی آن دنیایی که با تو می سازم

آسمانهایش رنگ دیگری داشته باشد نه آبی که ماله همه است

می خواهم بهارش رنگ و بوی دیگری داشته که به مشام هیچکس نخورده باشد

من می خواهم بگویم چقدر دوستت دارم آنقدر دوستت دارم که حدی نداشته باشد

بگویم جوری دیوونتم که طبیبی علاج آن را نداند

طوری تشنه ی دیدار توام که آب دریا سیرابم نمی کند

برای دیدنت اگر همه ی دنیا بشود چشم بگویم بازهم کم است

آن قدر گدای درگاه تو باشم که هرچه ثروت و گنج است برایم کافی نباشد

حسودیم آن قدر گل کند که حتی نگذارم خورشید رویت را ببیند

بگویم تا آن حد تورا می خواهم که یک ثانیه دوراز تو برایم مثل یک سال است.

بین ما اگر یک نفس فاصله باشد بگویم بازهم زیاد است

من می خواهم قربانی باشم واسه روز عید فطر تو

پس اگر دیدی تو روزی در کنار معبدی باز هیاهو و جنجالی بر پاست

توی تابوتی که روی دست هاست منم آن مرده ی بی جان

تو مرا از یاد نبر ای یار

تو مرا از یاد نبر ای یار!

بنویس که نبودنت راه را بر منتظران می بست. بنویس که سرای خاطرت راز دار کدام رویای من بود.بنویس که اگر تو نبودی دلم هوای که می کرد. بنویس من در بی تابی موج اشکهایم هنوز غرق دریایم هستم. بنویس اگر نبودی فضای خاطرم عطر یاد که را داشت. بنویس شرم نجیبانه ی تو دل تکه تکه شده ام را اتش می زند. بنویس من اینجا تک و تنها غریبونه نشستم. بنویس در گوشه ی این دنیا دل خسته ترین عاشق من هستم.

تو را به گرمای شعله های این عشق سوخته. تو را به اخرین لحظه ی دیدارمان. تو را به رویش نیلوفرانه در مهتاب. تو را به بارش باران اشکهایم. تو را به وسعت کرانه های بی مقصد. تو را به دوست داشتنی ترین عشق ها.

سوگند بمان و بمان و بمان

یه نصیحت :مواظب خودت باش

یه خواهش :هیچ وقت عوض نشو

یه آرزو : فراموشم نکن

یه دروغ : دوست ندارم

یه حقیقت : دلم برات تنگ شده

یه باید : به تو رسیدن

 

مي خوام بگم دوستت دارم ولي بازم روم نميشه

اين دل بيقرار من يه لحظه اروم نميشه

مي خوام بگم دوست دارم مي خوام كه با تو بمونم

شعراي عاشقونمو فقط واسه تو بخونم

مي خوام بگم دوست دارم هر جا باشي هر جا باشم

تو شادي و توي غما مي خوام كنار تو باشم

مي خوام بگم دوست دارم تو قلب من فقط تويي

اگه كه درمون ندارم بدون كه درد من تويي

مي خوام بگم دوست دارم يه عالمه خيلي زياد

شب كه بهت فكر مي كنم من ديگه خوابم نمي ياد

مي خوام بگم دوست دارم مي خوام كه اينو بدوني

 

اسمون آرزومون پره از ابراي تيره
لالايي واست بخونم تا شايد خوابت بگيره
اگه از خواب نپريدي توي خواب خدا رو ديدي
يه جوري بپرس ازش كه دلامون چرا اسيره
باز كه چشماتو نبستي ببينم باز كه نشستي
مي دونم يه جوري هستي كه دلت از همه سيره
اما بهتره بدوني طبق اصل مهربوني
دل واسه عاشق نبودن راه نداره ناگزير
چشماي تو شده خسته بغض ارزوت شكسته
اما باز تو فكر ايني اگه من رو نپذيره
بهتره بيدار نشيني اون و توي خواب ببيني
واسه ديوونه بودن عزيزم هميشه ديره
خوش به حال بعضي مردم كه شدن تو زندگي گم
التماس سرخ سيبا پيششون چقد حقيره
نه به فكر عطر ياسن نه به فكر التماسن
خنده داره واسشون كه دل ما يه جايي گيره
چي بگم شبم تموم شد نديدم اون رو حروم شد
كاش مي دونست يكي اينجا بد جوري واسش مي ميره
كاش كه بود يه قطره بارون واسه نامه هامون
به دل هميشه دريات از كسي كه تو كويره

اي زندگي من

اي گل بهار من

آن زمان که غم زندگي من را متلاشي ميکند به تو مي انديشم

به عظمت درياها قسم

به آبي آسمانها قسم که دوستت دارم

اي زندگي من

گل من بگذار در آسمان عشق تو پرواز کنم

بگذار هواي عشق تو را در تمام وجودم حس کنم

زندگي زيباست اما با تو در کنار تو به فکر تو

عشق را تن پوش جانم مي كني