تو همون اشک زلالی
که ز چشم من چکیدی
توی آسمون قلبم
یه خط قرمز کشیدی

تو همون نسیم پاکی
که به کوی من وزیدی
نفسهای گرم عشق و
تو به قلب من دمیدی

تو همون نقش سپیدی
که به ذهن من دویدی
به جای این دل مرده
توی سینه ام تو تپیدی

تو همون باغبونی که
علفهای هرز و چیدی
رو تنهء بید مجنون
عکس دو تا دل کشیدی

تو همون مرد غریبی
که به شهر من رسیدی
میون اینهمه آدم
هیچ کس و جز من ندیدی

تو همون مسافری که
زخمهای دلم رو دیدی
باز میون همه دلها
دل من بود که خریدی....

خیالتو می دزدم از تو شبستون خواب

تو ابرا پنهون می شم یه وقت نبینه مهتاب

بارون می شم می بارم تو آسمون چشمات

که رو زمین به یاد همه بمونه چشمات

بخوای نخوای فقط تو بیای نیای فقط تو

تو. تو .فقط تو آهای آهای فقط تو

از سر پرچین شب وقتی سرک می کشی

مهتاب هاج و واج و پایین ترک می کشی

می یاد واسه تماشا می افته تو حوض نور

اونجا که عکس چشمات افتاده از راه دور

بخوای نخوای فقط تو بیای نیای فقط تو

تو. تو .فقط تو آهای آهای فقط تو

تو ترمه نگاهم چشات گلابتونه

گذشتن از تو سخته محاله دل بتونه

یه گوشه توی قلب هر آدمی نوشته

با عشق میشه پنبه کرد هر چی که غصه رشته

اگر میبینی که زنده ام ، نفس می کشم ، تنها به خاطروجود تواست.

اگر میبینی شادم ، خندانم ، با وجودی که این همه غصه در دل دارم ، تنها به امید بودن تو است.

اگر میبینی آرامم ، بی تابم ، سر به زیز، ساکت و گوشه گیر، فقط به خاطر عشقی است که از سوی تو در دلم نشسته است

اگر دیدی گریانم ، خسته ام ، شکسته ام، پریشانم بدان که دلم بد جور هوای تو را کرده است و دلم دیگر طاقت دوری تو را ندارد

اگر دیدی نیستم ، نه صدایی ، نه خبری از من نیست بدان که از عشق تو مرده ام

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم
روز و شب زیر لبم اسم تو رو ذکر کنم
دوستم داشته باش ، دوستم داشته باش
من به آن می ارزم که به من تکیه کنی
گل اطمینان را تو به من هدیه کنی
من به آن می ارزم که در این قربان گاه تو به دادم برسی
تو نجاتم بدهی از دم بی نفسی
تو به آن می ارزی که گریه بارانم را به تو تقدیم کنم
تو به آن می ارزی که اسیر تو شوم
و به یومن نفست آنقدر زنده بمانم تا که پیر تو شوم
تو به آن می ارزی که گریه بارانم را به تو تقدیم کنم
عشق فرمان داده که به تو فکر کنم
روز و شب زیر لبم اسم تو رو ذکر کنم

اگر بارون نباره من می بارم

اگه خوابت ببره من بیدارم شب که میاد

سرتو رو زانوم میذارم قصه میگم خوابت که برد

دستمو رو موهات می کشم میشینم نگات میکنم تا دم صبح

جاتو برات جمع میکنم

سفره رو زود پهن میکنم

اگه بارون نباره من میبارم

تو مثل خوابی واسه من

مثل سرابی رو تنم

واسه هر سوال من مثل جوابی واسه من

بی توئ بمونم بی تو بودن مرگ منه

خودمو اینجور شناختم

با توست که بودن بودنه

اگه بارون نباره من می بارم