شب که مي شه

تو هم مياي

مثل ستاره ها فقط

بعد غروبا در مياي

وقتي که خورشيد مي ميره

وقتي که خوابم مي گيره

تو مثل يک ستاره اي

نورت چشامو مي گيره

تو دوري و انگار که من

تو رو کنارم مي بينم

مي خوام تو رو تو دستاي

پر از نيازم بگيرم

اي کاش مي شد که تو بياي

بياي پايين کنار من

يا که بيام اون بالاها

بشي تو تک سوار من

اي کاش مي شد که از خدا

تو رو امانت بگيرم

يا که دستاي نازتو

واسه ضمانت بگيرم

اي کاش ميشد تو اسمون

ابرا برام پل ميزدن

تاکه بيام تو اسمون

تو گيسوات گل بزنم

اي کاش تو رو تو اسمون

اول شب نمي ديدم

ولي مگه خوابم مي برد

اگه تو رو نمي چيدم

اي کاش مي شد که شبهامون

هيچ وقت حال سحر نداشت

هميشه شب بود و منو

کنار چشمات مي گذاشت

اي کاش ميون شب تا صبح

خط سياه وجود نداشت

هيچ وقت تو قلب عاشقا

رنگ و ريا وجود نداشت

حالا ديگه سحر شده

بايد که از پيشت برم

تنها بدون تو بايد

تنهايي هامو بشمرم

تا که بازم شب بشه و

تو خواب تو رو من ببينم

خورشيد زندگيمو من