من از اون شب های مهتابی می خوام

دلم از خاطره های بد جدا

من از اون وقتهای بی تابی می خوام

من می خوام یه دسته گل به آب بدم

آرزوهام رو به یه حباب بدم

سیبی از شاخه ی حسرت بچینم

بندازم تو آسمون و تاب بدم

مثل یک دسته گل اقاقیا

دلم رو باز می کنه ، بیا بیا

تو میری پشت علف ها گم می شی

من می مونم و گل اقاقیا

گل ایوون بهاره دل من

یه بیابون لاله زاره دل من

 هواتو کردم دوباره ،

   بازم دلم تنگه برات ...

 اگرچه دوری از دلم ،

  هنوز می میرم من برات

 امید من سنگ صبور ،

 باشه برو پیشم نیا

 بذار که تنها بسوزم ،

تو غربت دلتنگی هام

 نه اینکه عاشق نباشم ،

  نه اینکه دوستت ندارم

 میخوام تو اوج بی کسی ،

  سر روی شونت بذارم !

 زخم زبون و صبر من ،

  باور بکن حدی داره !

 یه قلب خالی از امید ،

  آخه سوزوندن نداره !!

 منی که حتی گریه هام ،

 واسه تو تکراری شده 

 نگاه سردت هنوزم ،

  با خنده باز زجرم میده !

 خدا خودت منو به این ،

  در به دری عادت بده !!

 باور نداری هنوزم ،

 عشق تو داغونم کنه

 بخند به گریه های من ،

  شاید که آرومم کنه !

 بهش بگین دق می کنم ،

  دستهاش تو دستم نباشه

 تموم خاطراتمون ،

  نمک به زخمم می پاشه !

 بهش بگین خاطره هاش ،

  آتیش به جونم میزنه

 آسمونم زمین بیاد ،

  بگین فقط ماله منه

 تو لحظه های بی کسی ،

  سهم من از تو دوریه !

 اگه صدام در نمیاد ،

   دلتنگی و صبوریه ...

 هر روز غروب دلتنگتم ،

  دوباره تنها میشینم 

 هروقت که بارون میباره ،

   تورو کنارم میبینم 

 هر روز و هر شب از خدا ،

 بدون فقط تورو میخوام

 نگو واست غریبه ام ،

   نگو تو خوابت نمیام

 بگو تو هم دوستم داری ،

   بگو که دلتنگم میشی

 من فقط از خدا میخوام ،

   دوباره مهربون بشی